Wil je een condoleance achterlaten, een goed verhaal over Martine opschrijven of vertellen hoe je haar hebt ontmoet, laat dan hieronder een berichtje achter.

20 juli 1975 – 30 december 2016
Martine van As
Wil je een condoleance achterlaten, een goed verhaal over Martine opschrijven of vertellen hoe je haar hebt ontmoet, laat dan hieronder een berichtje achter.
Prachtig, bijzonder, droevig, grappig en zo heel erg “Martine” was het afscheid gisteren. Diep onder de indruk van jullie lieve Marc, oom Wout, Annemieke, Rolf, Barry en de anderen voor jullie eerbetoon aan haar leven.
Heel veel sterkte en alle liefs,
Lieve Marc.
Wat vreselijk dat je dit allemaal heb moeten meemaken. Dat geldt natuurlijk ook voor de vader, zus en alle innige familie en vrienden. Wat een leegte zullen jullie voelen.
Wat was het een mooi afscheid. Mooie woorden, mooie muziek. Tranen en soms ook lachen. Ontroerend verdrietig en mooi. Wat jammer dat ik Martine nooit heb gekend.
Marc en familie: ik wens jullie ontzettend veel liefde en kracht toe.
Wat een bijzonder afscheid. Martine was daadwerkelijk omgeven door heel veel liefde en bijzondere mensen.
Martine en Marc, wat een mooi stel. Dankjewel voor de inspiratie, openheid en gastvrijheid die jullie mij gaven tijdens de bijeenkomsten van de boekenclub. En ook gisteren tijdens de dienst. Ik ging weg met verdriet, maar ook met inspiratie en kracht. Die kracht van Martine die blijft bestaan.
Heel veel liefs en ook sterkte,
Rosa Loeloe
Lieve Marc,
Spelen, kijken, luisteren, praten en vooral eten en drinken. We mochten samen met jullie de Vietnamreis voorbereiden en wat hebben jullie daarna lekker voor ons gekookt. De avonden liepen lekker uit en dat was heerlijk. Het afscheid vanmiddag was prachtig, heel verdrietig, liefdevol, soms ook erg grappig en vooral warm, waardig en puur. Dat heeft Martine goed geregeld en Barry, Jij en al die andere lieve mensen mooi gedaan.
Martine en Marc, we danken jullie samen voor de levenslessen. (Oa “Vier alles”). Jullie zijn en blijven een inspiratie.
Lieve Marc en familie, heel veel sterkte met het verlies van deze prachtige, sterke en lieve vrouw.
Vandaag bij het afscheid,moest ik aan dit Perzische gedicht van `Sohrab Sepehri` denken. Veel sterkte allemaal.
She was great
And belonged to the present time
And had affinity with all bright horizons.
And fathomed the language of the earth and water.
Her voice
Sounded like the sad tone of truth.
Her eyelids
Pointed
To the heartbeats of elements.
Her fingers
Leafed through
The generous air.
And she directed kindness
Towards our hearts.
She was the image of her solitude.
And for the mirror she interpreted
The most amorous moments of her own Time.
Like rain, she was full of fresh repetitions.
And like the trees
She grew with the blessing of light.
She called out the wind’s childhood.
And tied the strings of words
To the latch of water.
And one night she enunciated
The Green Message of Love
So vividly
That we touched the emotion of the earth
And felt fresh like a bucket of murmuring water.
Again and again we saw her
Basket in hand
Going to pluck a cluster of glad tidings.
Alas,
She failed to sit in full view of the pigeons
And walked to the brink of Nil
And stretched out beyond the patient Lights.
And she did not mind at all
How lonely we would feel
To eat apples
At the intervals of the distressing closing of doors!